19/5/2007 - Mesnevi'den

Bir Köylünün Karanlıkta Kendi Öküzü Sanarak Aslanı Okşaması

Bir köylü öküzünü ahıra bağlamıştı. Bir aslan geldi, öküzü yedi ve onun yerine geçti oturdu.

Köylü, gece vakti ahıra girdi, öküzünü bağladığı tarafa gitti. O aptal kişi, etrafını eliyle yoklayarak öküzünü arıyordu.

Öküzünü ararken aslanı buldu. Elini, orasına burasına sürmeye, bazen sırtını, bazen yanını, böğrünü yoklamaya, elini yukarı, aşağı gezdirmeye başladı.

Aslan, kendi kendine diyordu ki:  "Eğer fazla aydınlık olsaydı, bu zavallı adamın ödü kopar, yüreği kan kesilirdi. Şimdi şu gece vakti, beni kendi öküzü sanıyor da, rahatça oramı buramı kaşıyor."

Cenâb-ı Hakk buyurdu ki: “Ey aldanmış kör kişi! Adımın zikr edilmesinden Tûr Dağı paramparça olmadı mı? *

Eğer biz, Kur’an kitabını dağa indirmiş olsaydık dağ parçalanır, yerinden kopardı; göçer giderdi. **

Uhud Dağı benim büyüklüğümü anlasaydı, paramparça olur, gönlü kanla dolardı.”

Allah’ın mübarek adının babandan, anandan işitmiş olduğun için gaflet içinde habersizce ona sarılmışsın.

Taklide uymadan, Allah’ın adının hakikatinden haber alsan, incelir, erirsin; hâtif gibi belirtin bile kalmaz. (s. 294 – 295)

*   Bkz. A’raf Suresi âyet 143.

** Haşr Suresi’nin 21. ayetine işaret vardır.

Mevlâna Celaleddin Rumi, Mesnevi, Tercüme: Şefik Can, Ötüken Neşriyat

2007-10-19 09:54:22 - s.a

2007-06-11 21:51:48 - sELAM....

2007-06-11 19:37:26 - esselam